وقتی GPS از کار می‌افتد؛ ربات‌های هوشمند وارد عمل می‌شوند

به گزارش خبرنگار دانش و فناوری خبرگزاری دانشجو، ربات‌ها ممکن است به زودی یاد بگیرند که مانند سربازان، خطر را تشخیص دهند، آن هم بدون نیاز به نقشه، سیگنال یا شانس دوم.

در دانشگاه پردو، محققان در حال ساخت ماشین‌های مبتنی بر هوش مصنوعی هستند که می‌توانند زمین‌های ناهموار را حس کنند، در حین حرکت سازگار شوند و حتی در صورت قطع شدن GPS، به عنوان یک تیم هماهنگ عمل کنند.

این پروژه که با یک قرارداد همکاری پنج ساله به ارزش ۱.۵ میلیون دلار با آزمایشگاه تحقیقاتی فرماندهی توسعه قابلیت‌های رزمی ارتش ایالات متحده پشتیبانی می‌شود، قصد دارد به سیستم‌های خودران نوعی شهود در میدان نبرد ارائه دهد.

هدف فقط تحرک نیست، بلکه آگاهی است - ربات‌هایی که می‌فهمند کجا هستند، چه چیزی آنها را احاطه کرده است و چگونه با هم عمل کنند.

این تحقیق که توسط آنیکت برا، دانشیار علوم کامپیوتر در پردو، رهبری می‌شود، بر تیم‌های رباتیک هوایی-زمینی تمرکز دارد که پهپاد‌ها را با وسایل نقلیه زمینی جفت می‌کنند.

این سیستم‌ها برای حس کردن، نقشه‌برداری و مانور در محیط‌های پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی طراحی شده‌اند که در آنها استقرار انسان می‌تواند خطرناک یا غیرممکن باشد.

در عملیات‌های مدرن ارتش، عدم شناسایی توسط GPS و زمین‌های نامشخص، به جای استثنا، به یک هنجار تبدیل شده‌اند.

رویکرد پردو، تصاویر هوایی پهپاد‌ها را با اطلاعات زمینی حاصل از وسایل نقلیه بدون سرنشین ترکیب می‌کند و به ماشین‌ها این امکان را می‌دهد که به جای ابزار‌های منزوی، به عنوان هم‌تیمی‌های رباتیک قابل اعتماد عمل کنند.

اصول هوش مصنوعی توسعه‌یافته از طریق این کار می‌تواند از طیف گسترده‌ای از مأموریت‌های دفاعی، از جمله شناسایی خودکار، شناسایی تهدید، برنامه‌ریزی مسیر لجستیکی و نظارت تاکتیکی پشتیبانی کند.

ربات‌هایی که با هم فکر می‌کنند

با ترکیب داده‌های هوایی و زمینی، این سیستم‌ها قصد دارند آگاهی موقعیتی سریع‌تر و دقیق‌تری را ارائه دهند و در عین حال خطر را برای سربازان کاهش دهند.

برا گفت: «این پروژه هیجان‌انگیز است، زیرا تحقیقات هوش مصنوعی و فناوری دفاعی را به شیوه‌ای معنادار به هم پیوند می‌دهد.»

«این به ما اجازه می‌دهد تا آخرین پیشرفت‌ها در یادگیری در مقیاس بزرگ، استدلال چندعاملی و برنامه‌ریزی هوشمند را به پلتفرم‌های فیزیکی که به صورت خودکار در میدان عمل می‌کنند، بیاوریم.»

این تحقیق در آزمایشگاه طراحی هوشمند برای اکتشاف و سیستم‌های افزوده (IDEAS) دانشگاه پردو انجام می‌شود، جایی که تیم‌ها در تقاطع هوش مصنوعی، رباتیک و بینایی کامپیوتر کار می‌کنند.

این آزمایشگاه در زمینه هوش مصنوعی تجسمی تخصص دارد - سیستم‌هایی که حس کردن، یادگیری و استدلال را برای تصمیم‌گیری در دنیای فیزیکی ادغام می‌کنند.

برا گفت: «آزمایشگاه ما بر ساخت سیستم‌های رباتیک هوشمندی تمرکز دارد که یادگیری ماشین، برنامه‌ریزی حرکت و همکاری انسان و ربات را ادغام می‌کنند.»

درون بستر آزمایشی رباتیک پردو

بخش عمده‌ای از این توسعه در آزمایشگاه رباتیک و خودران هیکس دانشگاه پردو، یک مرکز بیش از ۱۳۰۰۰ فوت مربعی مجهز به ربات‌های انسان‌نما، ربات‌های چهارپا، پهپاد‌های هوایی و پلتفرم‌های حسگر پیشرفته، انجام خواهد شد.

این فضا به محققان اجازه می‌دهد تا به طور یکپارچه از شبیه‌سازی به آزمایش در دنیای واقعی حرکت کنند.

این پروژه بر اساس کار‌های قبلی تحت حمایت DEVCOM ARL ساخته شده است که بر ناوبری تک عاملی در محیط‌های خصمانه تمرکز داشتند.

این مرحله جدید، این پایه را به سیستم‌های چندعاملی گسترش می‌دهد که قادر به اشتراک‌گذاری اطلاعات، هماهنگی برنامه‌ها و اجرای مأموریت‌ها به صورت مشارکتی در مقیاس بزرگ هستند.

برا گفت: «من اغلب سیستم‌هایمان را به عنوان تیمی از دیده‌بانان و ناوبران هوشمند توصیف می‌کنم. پهپاد‌ها به عنوان دیده‌بان عمل می‌کنند... در حالی که ربات‌های زمینی به عنوان ناوبران عمل می‌کنند.»

چارچوب هوش مصنوعی که آنها را به هم متصل می‌کند، مانند یک سیستم عصبی مشترک عمل می‌کند و ادراک، ارتباط و تصمیم‌گیری را در یک کل منسجم ترکیب می‌کند.

با پیشرفت پروژه، این تیم قصد دارد یادگیری تطبیقی ​​را ادغام کند، ارزیابی‌های میدانی انجام دهد و به سمت شبکه‌های رباتیک بزرگ‌تر حرکت کند.